Πέμπτη, 26 Απριλίου 2007

KAL urban gypsy beats from Serbia

Το 2004 σε ένα ταξίδι μου στη Σερβία αγόρασα μεταξύ άλλων και μια συλλογή “Gypsy Music from the Balkans” με τίτλο «Rromano suno». Η συλλογή, που επιμελήθηκε ο Bojan Djordjevic (γνωστός μουσικός παραγωγός στη γειτονική χώρα και μάνατζερ του Boban Markovic), περιείχε 11 κομμάτια με τα γνωστότερα βαλκανικά ονόματα (Esma Redzepova, Taraf de Haidouks, Boban Markovic, Fanfare Ciocarlia κλπ). Ξεφυλλίζοντας το ένθετο του CD, πριν το ακούσω, είδα ότι μόνο ένα συγκρότημα μου ήταν τελείως άγνωστο, είχαν το παράξενο όνομα KAL. Και κατά μια διαβολική σύμπτωση μου άρεσαν περισσότερο απ’ όλους. Από τις λιγοστές πληροφορίες του δίγλωσσου (σερβικά και αγγλικά) ενθέτου πληροφορήθηκα ότι το συγκρότημα δημιουργήθηκε το 1996 από δυο αδέλφια τον Dragan και τον Dushan Ristic, είχε δώσει λίγες συναυλίες στην Ευρώπη όπου ήταν περισσότερο γνωστό απ’ ότι στην Σερβία και ότι μια από τις δραστηριότητές τους ήταν η διοργάνωση του “Amala Summer School” για μουσικούς. Όταν επέστρεψα αναζήτησα στο Internet περισσότερες πληροφορίες γι’ αυτούς ή κάποιο CD τους, αλλά μάταια και κάποια στιγμή τους ξέχασα εντελώς.

Πέρσι, τον Μάρτιο του 2006, κοιτάζοντας τα World Music Charts Europe, ένα περίεργο σχήμα από τη Σερβία είχε σκαρφαλώσει ξαφνικά στη δεύτερη θέση, τον επόμενο μήνα είχαν καταλάβει την πρώτη και παρέμειναν άλλους δυο μήνες στα Charts (στο σύνολο του 2006 κατέλαβαν την τρίτη θέση αφήνοντας πίσω τους μεγάλα ονόματα της παγκόσμιας μουσικής). Ήταν οι ΚΑL που με τον νέο τους ομώνυμο άλμπουμ ξεκίνησαν τη διεθνή τους καριέρα, οι τσιγγάνοι από τα προάστια του Βελιγραδίου κατακτούσαν τα club και τις μεγάλες συναυλιακές αίθουσες της Ευρώπης (και όχι μόνο).

Και το αξίζουν, σπάνια έχουμε την ευκαιρία να ακούσουμε μια τόσο αυθόρμητη μουσική. Tην είπαν «τσιγγάνικη σόουλ» και «βαλκανικό μπλουζ», οι ίδιοι προτιμούν να την χαρακτηρίζουν με το αινιγματικό «rocknroma». Παθιασμένα βιολιά χορεύουν στο ρυθμό του ακουστικού μπάσου, μια κιθάρα κλαίει πάνω σε ένα τεμπέλικο βαλς, τα ακορντεόν βάζουν πινελιές ταγκό, ήχοι φαινομενικά αταίριαστοι συνταιριάζουν απόλυτα με τα beats και το μιξάρισμα του Mike Nielsen, που έκανε την παραγωγή του άλμπουμ.

Αμέσως μετά την εμφάνισή τους σε ένα από τα μεγαλύτερα ευρωπαϊκά φεστιβάλ, το Roskilde, στις 8 Ιουλίου στην Κοπεγχάγη, ταξιδεύουν, για πρώτη φορά, στην Ελλάδα, για μια και μοναδική συναυλία, στις Γιορτές της Γης (Earth Festival) στη Βλάστη Κοζάνης (11-15 Ιουλίου 2007).


Kal & Rambo Amadeus - Komedija


Roskilde Festival 07

Είναι ένα από τα μεγαλύτερα φεστιβάλ της Ευρώπης. Ξεκίνησε από το 1971 και την περσινή χρονιά είχε 79.000 επισκέπτες. Φημίζεται για την ποικιλομορφία των μουσικών ειδών καθώς φιλοξενεί περισσότερα από 160 συγκροτήματα στα επτά stage που διαθέτει. Φέτος θα γίνει 5-8 Ιουλίου, ενώ το κάμπινγκ θα ανοίξει από την 1η Ιουλίου (χωρίς χρέωση εφόσον έχετε εισιτήριο). Το εισιτήριο για το τετραήμερο κοστίζει 200 ευρώ, δεν υπάρχει εισιτήριο για κάθε μέρα ξεχωριστά (καθώς όπως λένε οι διοργανωτές One day is not a festival), παρά μόνο για την τελευταία μέρα που κοστίζει 87 ευρώ ενώ για όσους είναι πάνω από 60 χρονών η είσοδος για εκείνη τη μέρα είναι δωρεάν. Το Roskilde βρίσκεται στη Δανία, 35 χλμ. από την Κοπεγχάγη (30 λεπτά με το τραίνο). Περισσότερα όμως μπορείτε να βρείτε στο site του φεστιβάλ.

Παρασκευή, 20 Απριλίου 2007

Taraf de Haïdouks, η περιπέτεια συνεχίζεται…

Είναι η διασημότερη τσιγγάνικη μπάντα στον κόσμο. Ίσως γιατί είναι από τις παλιότερες. Δημιουργήθηκαν το 1990, αμέσως μετά την πτώση του Τσαουσέσκου. Στο καταπιεστικό καθεστώς του δεν μπορούσε κανείς να δουλέψει σαν lautari (οργανοπαίχτης), όλοι ήταν αναγκασμένοι να κάνουν κάποια άλλη δουλειά. Επιπλέον ο Τσαουσέσκου είχε δηλώσει δημόσια ότι στη χώρα του δεν υπήρχαν τσιγγάνοι, προφανώς μετά από τις τάξεις κατάργησε και τις φυλές.

Το όνομά τους σε ελεύθερη απόδοση σημαίνει «Συμμορία κλεφτών» και όλοι τους μεγάλωσαν στους δρόμους του χωριού Clejani, λίγο πιο έξω από το Βουκουρέστι, και είχαν την μουσική στο αίμα τους καθώς κατάγονται από οικογένειες μουσικών. Ο Neculae Neacsu, (ένας πραγματικός δεξιοτέχνης του βιολιού και ψυχή της κομπανίας, που πέθανε το 2002, σε ηλικία 80 ετών) είχε δηλώσει κάποτε όταν τον ρώτησαν αν είχε σπουδάσει μουσική: «Eδώ δεν ξέρω να γράφω το όνομά μου και θα διαβάζω νότες; Αλλά ποιος χρειάζεται νότες πάνω στη σκηνή. Τότε μιλάει η καρδιά…»

Εδώ και 15 χρόνια περιφέρονται σαν νομάδες σε όλο τον κόσμο, έχουν δώσει χιλιάδες συναυλίες, έχουν συνεργαστεί με τους μεγαλύτερους συνθέτες της εποχής μας, όπως τον αείμνηστο Yehudi Menuhin, και οι δίσκοι τους έχουν σπάσει ρεκόρ πωλήσεων και για ένα χρονικό διάστημα ήταν το νούμερο ένα στα charts της Ευρώπης.

Είχαν καιρό να κυκλοφορήσουν καινούργια δουλειά τους, από το 2000 που βγήκε το Band Of Gypsies (τα προηγούμενα CD τους ήταν τα Dumbala Dumba, Honourable Brigands - Magic Horses and Evil Eye και Musique des Tziganes de Roumanie). Γι’ αυτό και χαρήκαμε πολύ όταν, πρόσφατα, κυκλοφόρησαν ένα DVD με τίτλο «The continuing adventures of Taraf de Haïdouks» που περιέχει και ένα bonus CD διάρκειας 51 λεπτών, με 9 κομμάτια που ηχογραφήθηκαν live στο Union Chapel, London (ανάμεσά τους και 3 ακυκλοφόρητα).

To DVD περέχει δυο ολόκληρες ταινίες μεσαίου μήκους:

TARAF DE HAIDOUKS LIVE AT UNION CHAPEL (σε σκηνοθεσία του Marc Allen, 58'). Είναι η κινηματογράφηση της συναυλίας τους στο Union Chapel στο Λονδίνο, το 2002, μια από τις τελευταίες συμμετοχές του παλαίμαχου Neculae Neacsu, που πέθανε λίγο αργότερα. Το φιλμ περιλαμβάνει επίσης συνεντεύξεις με διάσημους fan του συγκροτήματος, όπως του Johnny Depp.

NO MAN IS A PROPHET IN HIS OWN LAND (σε σκηνοθεσία της Elsa Dahmani, 52'). Κανείς προφήτης στον τόπο του λοιπόν, και όσο κι αν φαίνεται απίστευτο μέχρι το 2000 που κυκλοφόρησε το 4ο άλμπουμ τους (Band Of Gypsies), οι Taraf δεν είχαν δώσει ποτέ συναυλία στο Βουκουρέστι. Τον Δεκέμβρη του ίδιου χρόνου αποφάσισαν να δώσουν, για πρώτη φορά, δυο συναυλίες με προσκαλεσμένους και άλλους τσιγγάνους μουσικούς όπως την Kocani Orkestar (από την FYROM). Όταν το έμαθε ο Tony Gatlif, ο γνωστός γάλλος/τσιγγάνος σκηνοθέτης, δημιουργός του Latcho Drom θέλησε να κινηματογραφήσει το γεγονός. Όμως ένα καρδιακό επεισόδιο τον κράτησε μακρυά και την ταινία τελικά γύρισε η κόρη του Elsa Dahmani, που τότε δεν είχε κλείσει ακόμα τα 22 χρόνια της.

Το DVD περιλαμβάνει ακόμα ένα απόσπασμα από την ταινία του Tony Gatliff "Latcho Drom", συνεντεύξεις με τα μέλη του γρουπ, photo gallery και δισκογραφία. To βρήκαμε στο Amazon.com με $17.98

Δείτε στη συνέχεια ένα απόσπασμα από την περίφημη ταινία του Tony Gatliff "Latcho Drom".



Και ένα καταπληκτικό κομμάτι από το CD. Το επικό “The Stork Crosses The Danube, In The Company Of A Raven”, ένα αυτοσχεδιαστικό κομμάτι με εκτυφλωτικά βιολιά και το πιο παράξενο ακορντεόν που έχετε ακούσει. Και δεν πρόκειται για τρυκάκια στο studio, είναι από ζωντανή ηχογράφηση. Γι’ αυτό και λένε ότι «η τσιγγάνικη μουσική είναι αυτοσχεδιασμός, και σ' αυτό διαφέρει από την παραδοσιακή που έχει διάρθρωση και κανόνες».

Taraf de Haidouks ...

Φεστιβάλ Αλληλεγγύης στους Ζαπατίστας


11-13 Μαίου στο Πολυτεχνείο της Αθήνας, με συζητήσεις, προβολές και συναυλίες.

Διοργανώνεται από την ομάδα F.A.R.M.A. (Fight for Alternative, Renewable Methods and Autonomy) και τα έσοδα από το (προαιρετικό) εισιτήριο των 5 ευρώ θα συμβάλουν στην κατασκευή μικρού υδροηλεκτρικού έργου στην Τσιάπας με στόχο την ηλεκτροδότηση κοινοτήτων των Ζαπατίστας.

Τρίτη, 17 Απριλίου 2007

Fanfare Ciocarlia - Queens and Kings

Με το πέμπτο τους άλμπουμ οι δημιουργοί του Balkan Funk, που έκαναν όλο τον πλανήτη να χορέψει στους δαιμονισμένους ρυθμούς τους, πυροδοτούν και πάλι μια μουσική έκρηξη, κερδίζοντας, για μια ακόμη φορά, τη διεθνή αναγνώριση. Ήδη έχει κατακτήσει την πρώτη θέση στο World Music Charts Europe και ανακηρύχθηκε ως “Top of the World Album” στο τελευταίο τεύχος του περιοδικού Songlines.

Καταργώντας τα σύνορα, περισσότεροι από δυο δωδεκάδες τσιγγάνοι μουσικοί, από τη Γαλλία ως τη Βουλγαρία, συνεργάστηκαν στη δημιουργία αυτού του άλμπουμ που χαρακτηρίστηκε ως ένα εξαιρετικό πανηγύρι της τσιγγάνικης μουσικής.

Καλεσμένοι τους η αφρόκρεμα της τσιγγάνικης μουσικής όπως οι KAL και ο Saban Bajramovic (Serbia), η Esma Redzepova (FYROM), ο Jony Iliev (Bulgaria), η Ljiljana Butler (Bosnia), ο Dan Armeanca και η Florentina Sandu (Romania), η Mitsou (Hungary) και οι Kaloome (France). Κάποιοι μπορεί να αναρωτηθούν πως τα δαιμονικά χάλκινα πνευστά μπορούν να συνυπάρχουν με flamenco κιθάρες, αφηνιασμένα βιολιά και μελωδικά ακορντεόν. Δεν έχουν παρά να το ακούσουν.

Και ο δίσκος κλείνει με μια καταπληκτική διασκευή του Born To Be Wild, που μπορείτε να ακούσετε στη συνέχεια.

Fanfare_Ciocarlia-...

Να θυμίσουμε ότι πέρσι οι Fanfare Ciocarlia έδωσαν μια μοναδική συναυλία στη χώρα μας, στις Γιορτές της Γης (Earth Festival), στη Βλάστη Κοζάνης, στις 15 Ιουλίου. Από κει και το ερασιτεχνικό βιντεάκι που αλιεύσαμε στο YouToube.

Δισκογραφία:
2005 CD "Gili Garabdi - Ancient Secrets of Gypsy Brass"
2004 DVD "Gypsy Brass Legends - The Story of the Band"
2001 CD "Iag Bari - the Gypsy horns from the mountains beyond"
1999 CD "Baro Biao - World Wide Wedding"
1998 CD "Radio Pascani"

Fanfare Ciocarlia - Manea Cu Voca (από το CD Baro Biao)

Neil Young, αντιπολεμικός και οργισμένος

Μεγαλώσαμε μαζί του, οι μπαλάντες του μας συντρόφευαν τα χρόνια της εφηβείας μας. Και ο Neil Young είναι και πάλι μαζί μας, επανέκαμψε μελωδικός αλλά και οργισμένος και σάρωσε τα βραβεία Γκράμι. Ο δίσκος του «Living with war» ψηφίστηκε ως ο καλύτερος «ροκ δίσκος» της χρονιάς και το τραγούδι του «Looking for a leader» ως το καλύτερο «ροκ τραγούδι». Στα βίντεο που ακολουθούν εικόνες απ’ τον πόλεμο μπλέκονται με αντιπολεμικές διαδηλώσεις σε όλο τον κόσμο ενώ σε κρόουλ περνούν από κάτω οι τιμές του χρηματιστήριου μαζί με το μηνιαίο δελτίο απωλειών του αμερικάνικου στρατού στο Ιράκ.

Και μην παραλείψετε να επισκεφτείτε την ιστοσελίδα του, που δεν θυμίζει σε τίποτα ροκ σταρ αλλά μάλλον ένα οργισμένο αντιπολεμικό ακτιβιστή. Living with war today είναι ο τίτλος της και θα βρείτε ανταποκρίσεις από τον πόλεμο, αναλύσεις, βίντεο διαμαρτυρίας και πολλά άλλα, ενώ ένα χρονόμετρο στην κορυφή μετρά μέρες, ώρες, λεπτά και δευτερόλεπτα που απομένουν μέχρι τη λήξη της θητείας του πρόεδρου Μπους.

Neil Young - The Restless Consumer


Neil Young - Living With War

Δευτέρα, 16 Απριλίου 2007

Ένα πορτραίτο της Esma από το "Κ" της Καθημερινής



Κάντε κλικ πάνω στη κάθε εικόνα για να την δείτε σε μεγέθυνση

Ένα 5σέλιδο πορτραίτο της Εσμα Ρετζέποβα φιλοξενεί το χθεσινό "Κ", ένθετο της κυριακάτικης Καθημερινής. Η δημοσιογράφος Μάρω Κουρή ταξίδεψε στα Σκόπια, συνάντησε την Έσμα, μίλησε μαζί της και περιγράφει την ζωή της με ιδιαίτερη ευαισθησία.

"Μουσικοί του κόσμου"

Οι «Τρεις Μουσικοί» του Πάμπλο Πικάσο (1921, Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, Νέα Υόρκη).

Επανακάμπτουν στη ΝΕΤ, από σήμερα το βράδυ, στις 11 το βράδυ, οι "Μουσικοί του κόσμου" η πολύ πετυχημένη σειρά ντοκυμαντέρ του Λεωνίδα Αντωνόπουλου. Αρκετά από τα νέα επεισόδια είχαμε την ευκαιρία να δούμε στο 9ο Φεστιβάλ Ντοκυμαντέρ Θεσσαλονίκης (16-25 Μαρτίου). Ο νέος κύκλος θα περιλαμβάνει εκπομπές από τη Ρώμη, το Κάιρο, την Ινδία, την Σερβία, την Αλβανία, την Ουγγαρία και πολλούς άλλους προορισμούς. Η σημερινή εκπομπή είναι αφιερωμένη στην μουσική της Κρήτης, σε σπουδαίους μουσικούς που κρατούν την παράδοση ζωντανή αλλά και σε κάποιους που τολμούν να πειραματιστούν μαζί της.

Τετάρτη, 11 Απριλίου 2007

Esma Redzepova - Caje Sukarije

Και αφού είπαμε τόσα για την Esma, δείτε και ένα βιντεάκι... με ένα από τα πρώτα τραγούδια που έγραψε η Esma. Είναι το "Τσάε Σουκαρίε" (που σημαίνει ωραίο κορίτσι) και έγραψε για τον εαυτό της. Έγινε πασίγνωστο, χρόνια αργότερα, από τη διασκευή του Γκόραν Μπρέκοβιτς. Εδώ θα το δείτε στην αυθεντική εκτέλεση.

Η μουσική φτιάχνει γέφυρες, όχι σύνορα

Η αναφορά στην Esma στο προηγούμενο post μας θύμισε ένα απίστευτο άρθρο που διαβάσαμε στην Ελευθεροτυπία πριν από αρκετό καιρό, που συνοδευόταν και από μια φωτογραφία της με την λεζάντα «Η ευτραφής Esma σ' ένα ψευδομακεδονικό παραλήρημα».

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή… Στις 25 Σεπτεμβρίου προβλήθηκε στο πλαίσιο του 12ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας ΝΥΧΤΕΣ ΠΡΕΜΙΕΡΑΣ, που διοργάνωσε το περιοδικό ΣΙΝΕΜΑ, η ταινία της αμερικανίδας σκηνοθέτιδας Jasmine Dellal «When The Road Bends...Tales of A Gypsy Caravan». Η Τζασμίν Ντελάλ ακολουθεί πέντε συγκροτήματα από τέσσερις διαφορετικές χώρες, σε μια κοινή περιοδεία στη Βόρειο Αμερική. Είναι οι Taraf de Haïdouks και οι Fanfare Ciocarlia από τη Ρουμανία, η Esma Redzepova από την FYROM, οι Antonio El Pipa Flamenco ensemble από την Ισπανία και οι Maharaja από την Ινδία.

Ο μουσικός ήχος του καθενός είναι διαφορετικός: από φλαμένκο σε ρουμάνικα βιολιά και από μπάντα πνευστών σε ινδικό φολκ. Κοινός παρανομαστής η σπίθα στο πνεύμα και η ψυχή στη φωνή, που οδηγεί σε μια έκρηξη δημιουργίας, μουσικής και χορού, διαφημίζοντας τη τσιγγάνικη κουλτούρα και την πολυπολιτισμικότητα της πλατιάς τους παράδοσης με τον καλύτερο τρόπο. Το Τσιγγάνικο Καραβάνι μας ξεναγεί στα παρασκήνια και στις αληθινές ζωές των μουσικών, επισκέπτεται τις χώρες τους, μπαίνει στα σπίτια τους και μας συστήνει στις οικογένειές τους, μέχρι να κατανοήσουμε πλήρως τι ακριβώς σημαίνει γι' αυτούς η μουσική.

Λίγες μέρες μετά, στις 3 Οκτωβρίου 2006, διαβάσαμε στην Ελευθεροτυπία, ένα άρθρο του κ. Πέτρου Μακρή, με τίτλο: «Προστάτης» των Τσιγγάνων ο κ. Τζορτζ Σόρος! και υπότιτλο Μια ταινία αποκαλύπτει... Άρθρο που άρεσε τόσο και στον Κ. Παπαθεμελή, που έσπευσε να το αναδημοσιεύσει και στο φυλλάδιό του «Πολιτική Ενημέρωση», τεύχος 84, Οκτώβριος 2006. (Ολόκληρο το άρθρο μπορείτε να το διαβάσετε εδώ).

Στην αρχή του άρθρου του, ο κ. Μακρής, θυμάται την υπέροχη μουσική των ελλήνων τσιγγάνων που επιδεικτικά αγνόησε η σκηνοθέτις. Ξεχνώντας βέβαια ότι η ταινία δεν είναι η σύνοψη της παγκόσμιας τσιγγάνικης μουσικής παράδοσης αλλά απλώς η κινηματογράφηση μιας μουσικής περιοδείας. Γράφει χαρακτηριστικά…

«Ενδόμυχα, όμως, ή και απροκάλυπτα, σχεδόν όλοι οι φίλοι του κινηματογράφου πάγωσαν, όταν αντιλήφθηκαν ότι η σκηνοθέτις παρέλειψε επιδεικτικά να περιλάβει στο «καραβάνι» και την υπέροχη μουσική προσφορά των Ελλήνων Τσιγγάνων- γιατί όχι και των Βούλγαρων ομόφυλών τους. Είναι περιττό ν' αναφερθούμε σε αμέτρητους οργανοπαίκτες χάλκινων πνευστών της Καστοριάς, της Φλώρινας, αλλά και του βασικού κορμού της κεντροδυτικής Μακεδονίας- γιατί όχι και στους Τσιγγάνους της Θράκης και ιδίως του Εβρου, που είναι δεξιοτέχνες του κλαρίνου και των κρουστών. Γιατί όχι και στον Κώστα Χατζή, στον Σαλέα ή στον Γιώργο Μάγκα, που η μουσική τους προσφορά είναι διεθνώς αναγνωρισμένη...».

(Στο σημείο αυτό, παρενθετικά, θα θέλαμε να επισημάνουμε ότι όταν κάποιος υπερασπίζεται την μουσική προσφορά των ελλήνων τσιγγάνων καλό θα είναι να μην ξεχνά την ρατσιστική συμπεριφορά που βιώνουν καθημερινά, την στέρηση των δικαιωμάτων τους, τις βίαιες εξώσεις από τους καταυλισμούς τους (πρόσφατα στην Πάτρα αλλά και σε άλλες περιοχές της χώρας), κ.λπ. κ.λπ. κ.λπ.)

Ωστόσο ανακαλύπτει γρήγορα την αιτία «Ευτυχώς που προηγήθηκε της προβολής της ταινίας μια εμπεριστατωμένη και υπεύθυνη τεχνοκριτική τοποθέτηση από τον Κώστα Τριπολίτη, που προλόγισε το «Καραβάνι των Τσιγγάνων», διευκρινίζοντας ότι η ταινία είναι παραγωγή του... Τζορτζ Σόρος! Αυτού του πολυπράγμονα κυρίαρχου του οικονομικού «αρμπιτράζ», που, όπως όλοι γνωρίζουν, διοχέτευσε, ήδη από τη δεκαετία του '80, μέρος από τα υπερκέρδη της χρηματιστηριακής δραστηριότητάς του σε «πολιτιστικά» και «φιλανθρωπικά» ιδρύματα, στα Σκόπια και στην Ανατολική Ευρώπη.»

Και αφού αποκαλύπτει το ρόλο του, χρησιμοποιώντας αποσπάσματα από ένα βιβλίο του ίδιου καταλήγει:

«Να, λοιπόν, πώς μέσα από μια... αθώα και αφελή κινηματογραφική ταινία, ο κ. Τζορτζ Σόρος αναδεικνύει προσεκτικά επιλεγμένους Ρομ των Σκοπίων, σε σχεδόν αναντικατάστατους «εκπροσώπους» των Τσιγγάνων της διασποράς, με κορυφαία την ευτραφή Esma Redzepova, που δεν χάνει την ευκαιρία -καθ' υπόδειξιν βέβαια του παραγωγού της ταινίας- να μιλάει, να διακηρύσσει και να τραγουδά για τη «Μακεδονία» της χωρίς να ξέρει ούτε μία λέξη ελληνική!
Μα, πώς είναι δυνατόν ο κ. Τζορτζ Σόρος με τέτοιους κινηματογραφικούς αχταρμάδες να προσπαθεί να νομιμοποιήσει τα πιο περίεργα ψευδοεθνικά αλυτρωτικά μορφώματα;»

Μόνο που ολόκληρος ο συλλογισμός του στηρίζεται σε ένα μικρό λαθάκι, η ταινία δεν είναι παραγωγή του κ. Soros αλλά της ίδιας της σκηνοθέτιδας, όπως εύκολα μπορεί να διαπιστώσει ο καθένας από την ιστοσελίδα της ταινίας. Απλώς είναι αφιερωμένη στο «Decade of Roma Inclusion 2005 – 2015», ένα πρόγραμμα που χρηματοδοτείται από 8 κυβερνήσεις της κεντρικής και νοτιοαναταλικής Ευρώπης, τον κ. Soros και την Παγκόσμια Τράπεζα με στόχο την υποστήριξη των κοινοτήτων των Roma ενάντια στην ένδεια και την προκατάληψη.

Αν θέλει κάποιος όμως να αναπτύξει θεωρίες συνομωσίας, να κατασκευάσει εχθρούς και να προπαγανδίσει τις εθνικιστικές του απόψεις ας περιοριστεί στα πεδία που γνωρίζει γιατί αλλιώς οι κοτσάνες βγάζουν μάτι. Ας περιοριστεί στην πολιτική και ας αφήσει τη μουσική σε όσους έχουν ανοιχτά τα αυτιά τους. Γιατί απλά η μουσική, όπως είχε πει κάποτε ο σπουδαίος ινδός περκασιονίστας Trilok Gurtu, φτιάχνει γέφυρες, όχι σύνορα.

Πέμπτη, 5 Απριλίου 2007

Esma Redzepova - Ένας θρύλος live στην Αθήνα

Από Παρασκευή 20 Απριλίου έως Πέμπτη 26 Απριλίου, στο Half Note (για κρατήσεις 210 9213310)

Το όνομά της είναι θρύλος στον κόσμο της ethnic και world μουσικής εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Είναι η βασίλισσα των τσιγγάνων, η Esma Redzepova, με φωνή ερωτική και μελαγχολική όσο καμιά άλλη στον χώρο των Βαλκανίων.

Από πολύ νωρίς έχει τιμηθεί σαν η πιο αυθεντικά φέρουσα δύναμη της τσιγγάνικης μουσικής παράδοσης που ξεπηδάει από τη τέως - νότια Γιουγκοσλαβία και που, μέσα από ποικίλες χριστιανικές, μουσουλμανικές και εβραϊκές πολιτισμικές επιμειξίες ανάγεται στην μουσική της Ινδίας. Με μεικτή καταγωγή, η Esma γεννήθηκε και ζει στην περιοχή των Σκοπίων και εκφράζει σε βάθος - και με πάθος - την ιδιαιτερότητα του μουσικού πολιτισμού των τσιγγάνων. Τα φωνητικά χαρίσματα της Esma εκτιμήθηκαν από τον τρομπετίστα Stevo Theodosievki (σύζυγό της κατόπιν) στη δεκαετία του '70 και η Esma έγινε σταρ πολύ πριν οι «εθνικές» μουσικές γίνουν της μόδας. Η ψυχή της και η ερμηνεία της είναι κάτι μοναδικό - και το τραγούδι της έχει κατακτήσει τον κόσμο: από το Παρίσι ως το Σύδνεϊ και από τη Νέα Υόρκη ως το Τόκυο. Η Esma όμως δεν βιώνει τη σόου μπίζνες - ζει στα Σκόπια και φροντίζει να διδάσκει πλήθος από ορφανά παιδιά με ταλέντο στη μουσική να βρίσκουν ένα δημιουργικό δρόμο στη ζωή τους. Το έργο της και η καλλιτεχνική της προσφορά είναι πράγματα ανεκτίμητα σε ότι αφορά την διεθνή λαϊκή μουσική. Και η κοινωνική της προσφορά, επίσης...

Στη φωτογραφία η Esma εξώφυλλο, ένα χρόνο πριν, στο δανέζικο περιοδικό για την world music, Djembe

Δευτέρα, 2 Απριλίου 2007

Βalkan Fever 2007, ένα φεστιβάλ στη Βιέννη

Διοργανώνεται για 4η, αν δεν κάνω λάθος, χρονιά, από 20 Απριλίου έως 12 Μαΐου και φιλοξενεί αρκετά μεγάλα ονόματα της βαλκανικής μουσικής σκηνής. Ανάμεσά τους και ο Νταλάρας (δεν ήξεραν, δεν ρώταγαν!!!). Αν πάντως παραβλέψουμε την παρουσία του «ακατονόμαστου» καθώς και του Goran Bregovic (το γιατί θα το αναλύσουμε μετά από μερικές μέρες) το πρόγραμμα είναι εξαιρετικό…

20 Απριλίου 2007, EARTH WHEEL SKY BAND (Σερβία)

21 Απριλίου 2007 MILCHO LEVIEV & VESSELIN VESSILINOV EKO Special Guests: MARTIN LUBENOV, OTTO LECHNER u. a. (Βουλγαρία/Σερβία/Αυστρία)

22 Απριλίου 2007, SHUKAR COLLECTIVE (Ρουμανία)

27 Απριλίου 2007, BACE QUARTET. Συμμετέχουν Aleksandar Petrov (FYROM): Tappan, Bachar Khalife (Λίβανος): Vibraphon, Darbuka, Req, Cajon, Vasil Hadžimanov (Σερβία): Klavier, Keyboards, Theodosii Spassov (Βουλγαρία): Kaval

28 Απριλίου 2007, MAJA OSOJNIK & BAND (Σλοβενία/ Αυστρία)

29 Απριλίου 2007, GORAN BREGOVIĆ & His WEDDING AND FUNERAL ORCHESTRA (Σερβία/Βουλγαρία/Βοσνία-Ερζεγοβίνη) μαζί με τους KRISTJAN JÄRVI & His ABSOLUTE ENSEMBLE (USA)

1 Mαΐου 2007, ΓΙΩΡΓΟΣ ΝΤΑΛΑΡΑΣ (Eλλάδα)
3 Mαΐου
2007, IVO PAPASOV & ZIG ZAG TRIO (Βουλγαρία)
4 Mαΐου
2007, ARABEL KARAJAN & THE PLEASE SHUT UP BAND, (Αυστρία/Βουλγαρία)
5 Mαΐου
2007, LAÇO TAYFA CONNECTION VIENNA, (Αυστρία/Ρουμανία/FYROM/Toυρκία/Σερβία/Τυνησία)
9 Mαΐου
2007, VESNA PETKOVIĆ SEPTET (Σερβία/Σλοβενία/Αυστρία/Γερμανία)

10 Mαΐου 2007, SÖNDÖRGÖ (Ουγγαρία) & Special Guest: “KING” FERUS MUSTAFOV (FYROM)
11 Mαΐου
2007, RAMBO AMADEUS (Σερβία)
12 Mαΐου
2007, ATESH KHAN TAYFA & DARINKA TSEKOVA (Βουλγαρία)

Περισσότερες πληροφορίες

Balkan Fever London 2007

Δείτε περισσότερες πληροφορίες και ακούστε κάποια κομμάτια

Balkan Brass, ένα ηχητικό αφιέρωμα

Από το Songlines, ένα διμηνιαίο αγγλικό περιοδικό, από τα πιο γνωστά στον χώρο της world music, που στα τελευταία τεύχη του κυκλοφορεί μαζί (και είναι διαθέσιμα δωρεάν στο διαδίκτυο) με ένα podcast (για μετάδοση από i-pod) που συνοψίζει την ύλη του περιοδικού.

Το podcast του τεύχους 39 (Σεπτέμβριος-Οκτώβριος 2006) περιλαμβάνει ένα 25λεπτο αφιέρωμα στο Balkan Brass Phenomenon, όπου ακούγονται κομμάτια από τους Kocani Orkestar, FanfareCiocarlia, Boban Markovic Orkestar, Frank London´s Klezmer Brass Allstars, Fanfare Tirana, Mahala Rai Banda και άλλους.

Κατεβάστε το και ακούστε το από το 24ο λεπτό και πέρα… (Αν δεν έχετε το iTunes θα σας ζητήσει να το κατεβάσετε, ακολουθώντας τις οδηγίες).